Sıradaki içerik:

19 Eylül Cumartesi Reyting Sıralaması Nasıl?

e
sv

ÇANAKKALE YANIYOR…

avatar

Hasan KAYA

  • e 0

    Mutlu

  • e 0

    Eğlenmiş

  • e 0

    Şaşırmış

  • e 0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

Evet, Çanakkale’de yangın var… Tarihi alandaki ülkenin ciğerleri yanıyor… Gelibolu yarımadasında, ama dikkatsizlik, ama ihmal veya şimdilik sebebi bilinmeyen bir nedenle başlayan yangın, bütün tedbirlere rağmen rüzgârında etkisi ile hızla yayıldı…

Yarımadayı ateş yumağına döndüren yangın, yılların emeğini, meşakkatini, sildi süpürdü. Ormanlık alanlar ile birlikte, buğday ve ayçiçek tarlaları, zeytinlikler yandı, kül oldu…

Çanakkale’de ayçiçeğine yöresel olarak günebakan denir. Çünkü günebakan bülbülün güle aşık olduğu gibi, güneşe aşıktır. Gözü, gönlü hep güneştedir. Güneşin hareketine göre açısını değiştirir ki, bu nedenle halk arasında günebakan denilmiştir.

Ama dünkü yangında gözlemledim ki, yalınlar yaklaştıkça ve dumanlar gökyüzünü kapladıkça günebakanın da güneşe dönük olan yüzü mahzunlaşıyor, kendini salıyor, güneşi takip etmeye programlanmış başını güneşten kaçırıyor, toprağa bakıyordu…

Kuşların yuvaları, yuvalarındaki yumurtaların görüntüleri ise içler acısı idi. Bin bir emek ile yavrusunu yetiştirmek için yuvasını yapan, bu ümit içinde yumurtasını bırakan kuşlar yuvalarını terki diyar etmişlerdi. Yuva da canlıya dönmeyi bekleyen yumurtalar ise kaderleri ile baş başa kalmıştı. Asırlık zeytin ağaçları, yanmış, gövdeler ise ateş topu halinde için için yanmaya devam ediyordu.

Serlerinde muhacirlik olduğu için göçe ve göç etmeye alışkın olan yöre halkı, canları ile birlikte, yükte hafif, pahada ağır ne var ise kucaklamış, köyüne yangının gelmesi halinde canını kurtarmak için bekliyordu… Dünya güzeli bir köylü kızımızın o hengâme ve telaş içinde yavru kedisini bırakamamış kucağında sımsıkı tutmuş yangından kaçırması görüntüleri ise çok şey anlatıyordu… Mayası sağlan olan bu halkın; insan, hayvan ve çevre konusundaki sevgi ve hassasiyetine kimsenin eline su dökemeyeceğinin en bariz örnekleridir bu görüntüler.

Devlet; ormancısı, valisi, kaymakamı, bakanı, belediye başkanı, çalışanı ve halk el birlik yangına müdahale etmek için aracı gereci ve gönlü ile yangın mahallindeydi. İnsan, araç ve teknolojik olarak yapılması gereken, yapılabilecek ne varsa her şey eksiksiz ve koordineli bir şekilde yapılıyor ve yangına müdahale ediliyordu. Kısacası devlet her zamanki gibi devletliğini gösterdi.

Yangın söndürme ve soğutma işlemlerinden sonra, vatandaşın zarar ve ziyanı başta olmak üzere, zaman geçirmeden yanan orman alanların ağaçlandırılmaya başlanacağını inşallah ilerleyen zamanlarda hep birlikte göreceğiz.

Yalnız, Gelibolu yarımadasında yangın var iken, Çanakkale kordonda veya başka yerlerde “Yangın olur biz yangına gideriz” türküsü eşliğinde viskisini yudumlarken saçını tarayanlara da birkaç söz söylemez isek hatırları kalır…

Çevrecilik, insan ve hayvan sevgisi; kimsenin tekelinde değildir. Halk her şeyin farkında, yangın olduğu zaman yangına koşacağı yerde elinde viskisi ile kordona gidenler ile eline kazmasını küreğini alıp yüreği ile yangını söndürmek için karınca misali yangın mahalline koşanların ve özde ile sözde çevrecilerin kimler olduğunu görüyor…

Halkın siniri geçmeden, Gelibolu yangının acı hatıratı hafızalardan silinmeden filim çevirmek veya sosyete ağzı ile figüran çevrecilik yapmaya kimseler kalkışmasın. Söylemesi bizden. Yoksa halk küreğin tersi ile ağızlarına vurmak için bekliyor…

Yok, ben kordonda viski içmiyordum, çay içiyordum, kola içiyordum, bira içiyordum, yemek yiyiyordum diye mazeretlerle halkın karşısına çıkmayın; çünkü millet burnundan soluyor.

Yatsı ezanının vakti çıkalı çok oldu, nerde ise güneş doğacak…

  • Site İçi Yorumlar

En az 10 karakter gerekli

Gönderdiğiniz yorum moderasyon ekibi tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır.